وقتی عکاسی می کردم هیچ نمی فهمیدم.اما شب هنگام خواب وقتی به اشک گوشه چشم این کودک ۴ ساله که ۲ ماه است در کما به سر می برد فکر کردم از خودم متنفر شدم.گاهی فکر می کنم کاش عکس نگرفته بودم.

تفکری در ایدیو لوژی شیعه هست که می گوید هر نقمتی حکمتی دارد.یا برای صاف کردن گناه است یا امتحان.این کودک لایق کدامشان است؟....از کدام خدا باید پرسید راز سرطان خون دخترک ۹ ساله ای که خانواده اش توان پرداخت هزینه درمان او را ندارند؟....

وقتی به یاد کمک های بی دریغ بعضی ها به بعضی ها می افتم که میلیاردی دلار به آن اعراب پست می دهند.از خودم متنفر می شوم.کدام حکمت کدام سیاست؟

 عکس ها را جمعه ای که گذشت در بیمارستان مفید گرفته ام.

 

 

باز هم پاییز.باز هم نور ...و بوی سالهایی که گم شده اند در میزهای زهوار درفته مدرسه.باز هم پاییز باز هم دوست داشتن.

 

 

امام زاده قاسم.پنج شنبه ۲۰ مهر.ساعت۴.

 

این یکی سایه ای است از کشدار ترین آفتاب ۸۵ تا امروز.

 

فصل پاییزی من که می رسه....

فصل اندوه آدمی می رسه....

اما من همیشه خوب هستم تو پاییز.

 

امامزاده قاسم.بیست مهر ۸۵.ساعت ۴بعد از ظهر.

سعدی افشار  آخرین اجرای خودرا بر روی صحنه برد.پس از تعطیلی تیاتر نصر آخرین صحنه ای که پذیرای این نوع نمایش بود اکنون باید در کنج خیابان های شلوغ پایین شهر و یا بیغو له ها این افراد را جستجو کرد.نمایش دیشب با حمایت یک آقا و خانوم  فرانسوی در خا نه کوی الهیه برگزار شد.استاد سعدی افشار آخرین بازمانده بزرگ سیاه بازی کوتاه بر صحنه ظاهر شد.بر اثر کهولت سن حتی او دیگر توان ایستادن بر صحنه را نیز ندارد.و دست در دست همکارانش بر روی صحنه آمد تا تنها چند دقیقه ایفای نقش کند.شاید این آخرین اجرا باشد.شاید این آخرین....

 

 

سیروس الوند و مهناز افشار در پشت صحنه فیلم تله.آخرین روز فیلم برداری.

 

مسافرهای بی زمان.

 

آسمان ابری اول پاییز.تقاطع جردن و مدرس.نبش الهیه.

ابرهای کوچک زودتر می بارند.

کار شبانه هم لذتی دارد.اینجا تقاطع اتوبان مدرس و همت است.همین چند شب پیش.

این دو کاریکاتور ارزش دیدن دارند.

 

بعدی را ا اینجاببینید.

 

این یکی واقعا غیر قابل پیش بینی است.حاجی فیروز در روز اول مهر ماه.روبروی ایستگاه مترو فردیس.مناسبت چیست ما نفهمیدیم.اگر شما فهمیدید ما را بی خبر نگذارید.